kesal…


Dekat blog aku jujur, real life? tak sangat kot

 

Okay, sekarang aku masuk part jujur. Sebagai seorang anak lelaki, aku rasa aku lebih rapat dengan mak or mummy or bonda or whatever korang panggil insan bergelar ibu lah… Dengan ayah aku pulak, okay okay je kot walaupun aku tahu dia memang seorang yang baik dan sayang kat aku.

 

Kadang-kadang masa aku tengah boring or tension, dia cuba buat lawak or in other words, cuba buat aku ketawa la. Aku sangat sangat suka effort tu tapi biasalah, kalau masa tengah meradang tu, semua benda jadi salah. You get what I mean?

 

Again, aku tak pernah cakap yang aku tak suka or benci dia, malah aku sayang sangat kat dia, cuma tak diluahkan seperti mana aku sayang kat mak aku lah. Aku pun tak tau kenapa, maybe sebab ego tapi tu macam dah pelik sikit kan? Buat apa nak ego dengan family sendiri?

 

Sepanjang 19 tahun aku hidup, aku rasa dapat dihitung dengan jari berapa kali aku wish kat dia “Happy Father’s Day” or “Selamat Hari Bapa” dan aku sangat sangat kesal dengan kenyataan tu. In fact, nampaknya tahun ni aku pun tak dapat nak wish hari bapa kat ayahnda tercinta sebab dia kat Turkey masa ni.

 

Sedih, but I want to let you know that,I wanna say thank you for always been there beside me, dad. Happy father’s day and get well soon! :’)